Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Sto pociech - interpretacja

Geneza utworuWiersz ukazał się w tomiku „Sto
Opis sytuacji lirycznejPodmiot liryczny dystansuje się wobec istoty
Analiza i interpretacjaPodmiot liryczny spogląda na człowieka niczym naukowiec przyglądający się przez mikroskop życiu małych organizmów. Z pobłażaniem i uśmiechem obserwuje dążenia człowieka:
„Zachciało mu się szczęścia,
zachciało mu się prawdy,
zachciało mu się wieczności”

Kwituje te dążenia pełnym zdziwienia okrzykiem „patrzcie go!”. Dalej podmiot liryczny poddaje oglądowi ogólną kondycję człowieka. Dostrzega małość i kruchość istoty ludzkiej wobec wszechświata a jednocześnie usilne próby człowieka zmierzające do ogarnięcia rozumem wszystkiego, co go otacza. Z jednej strony człowiek jest tak marny, że aż „łatwy do utopienia w łyżce oceanu”, z drugiej zaś „wolność mu w głowie, wszechwiedza i byt”.

Podmiot liryczny zwraca uwagę na wiele aspektów ludzkiego życia – od rozwoju cywilizacyjnego („wystrugał ręką z płetwy rodem krzesiwo i rakietę), przez biologię („oczami tylko widzi, uszami tylko słyszy”) aż do tego, co odróżnia go od reszty zwierząt – rozumu. Cały
Opis podmiotu i przedmiotu lirycznegoPrzedmiotem rozważań podmiotu lirycznego jest człowiek i jego poczynania – dążenie